Από σχετική βιβλιογραφία και την ιστορία της ελληνικής εκπαίδευσης προκύπτει ότι  οι εκπαιδευτικοί που εργάζονται στο σχολείο καλούνται πολλές φορές, κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας τους, να συμμετάσχουν σε αλλεπάλληλες εκπαιδευτικές αλλαγές, μικρής ή μεγάλης έκτασης (μεταρρυθμίσεις, εκπαιδευτικές αλλαγές, αλλαγές προγραμμάτων και βιβλίων .κ. τα .ο.). Συχνά, καλούνται να εφαρμόζουν και «καινοτόμες» ιδέες και  παρεμβάσεις. Μια βασική διαπίστωση που μπορεί να γίνει είναι ότι η σύλληψη και ο σχεδιασμός των εκπαιδευτικών αλλαγών είναι, κατά βάση, κεντρική υπόθεση, χωρίς να εξασφαλίζεται η ουσιαστική συμμετοχή των εκπαιδευτικών στην όλη διαδικασία διαμόρφωσης αυτών των εκπαιδευτικών αλλαγών.